Idea działania aplikacji polega na mapowaniu (podmianie) klawiszy.

Okno główne aplikacji zawiera szereg pól edycyjnych. Każde pole odpowiada jednej literze alfabetu, specyficznej dla języka polskiego (ą, ć, ę itd.) Po uruchomieniu aplikacji, pola edycyjne mają z góry przypisane znaki z klawiatury rozszerzonej (np. „ą” przypisane jest „è” itd.). Użytkownik ma możliwość edycji tych pól i przypisania poszczególnym literom języka polskiego wybranego odpowiednika z klawiatury rozszerzonej. Każdy znak wpisywany z klawiatury jest analizowany przez aplikację HDF PL Charset pod kątem mapowania. Jeżeli danemu znakowi przypisana została litera polskiego alfabetu – aplikacja automatycznie zamienia wprowadzony znak na odpowiednią literę języka polskiego.

Klawiatura wirtualna (ekranowa)

Tryb podstawowy klawiatury Tryb rozszerzony klawiatury

Zadaniem klawiatury ekranowej jest łatwe wprowadzanie znaków za pomocą rysika. Posiada ona dwa tryby – tryb podstawowy odpowiadający zwykłemu układowi klawiszy klawiatury oraz tryb rozszerzony zawierający znaki specjalne. W aplikacji HDF PL Charset znaki specjalne są najczęściej używane do mapowania polskich znaków.

Instalacja aplikacji

Aplikacja instalowana jest przy pomocy instalatora w postaci pliku .cab. Po zainstalowaniu programu na terminalu, w menu startowym (Start>Programs>HDF PL Charset) oraz na pulpicie pojawiają się skróty do aplikacji.

Korzyści z instalacji aplikacji HDF PL Charset na terminalu

• oszczędność czasu potrzebnego na korektę zebranych danych nie zawierających znaków diakrytycznych np.: ą, ć, ę, ł, ń, ó, ś, ź, ż
• obniżenie kosztów pracy – wykorzystując terminal z zainstalowanym oprogramowaniem HDF PL Charset możliwe jest ograniczenie ilości osób zajmujących się obróbką danych
• ograniczenie ilości błędów powstających podczas analizy danych nie zawierających polskich znaków

Polecenia:

Polecenie „Pokaż”, „Ukryj”. Polecenie „Ukryj” (dostępne jedynie poprzez przycisk w oknie głównym aplikacji) służy do ukrywania okna aplikacji. Po jego zastosowaniu aplikacja zostaje zminimalizowana do ikony w zasobniku systemowym. Polecenie „Pokaż” pozwala na ponowne wyświetlenie głównego okna aplikacji. Polecenie „Aktywuj”, „Dezaktywuj”. Podobnie jak w przypadku poprzedniego polecenia, istnieje tutaj powiązanie polecenia „Dezaktywuj” w oknie głównym z poleceniem „Aktywuj” w menu. Polecenie to służy do zawieszania lub ponownego przywracania działania aplikacji bez potrzeby kończenia pracy całego programu. Gdy aplikacja jest nieaktywna (polecenie „Dezaktywuj”) możliwe jest wpisywanie tych znaków, które normalnie zamienione zostałyby na znaki specyficzne dla języka polskiego. Polecenie „Zastosuj”. Polecenie służy do zatwierdzania zmian wprowadzonych przez użytkownika w polach edycyjnych. Polecenie jest aktywne tylko wtedy, gdy istnieją modyfikacje wymagające zapisania, tzn. gdy użytkownik naniósł zmiany w polu edycyjnym. Polecenie „Cofnij”. Polecenie służy do anulowania wszystkich tych modyfikacji wprowadzonych przez użytkownika, które nie zostały jeszcze zatwierdzone przyciskiem „Zastosuj”. Podobnie jak w przypadku polecenia „Zastosuj”, obowiązuje tutaj mechanizm uaktywniania polecenia w zależności od tego, czy zostały wprowadzone modyfikacje.